18 maja 1920 W Wadowicach urodził się Karol Józef Wojtyła, syn Karola i Emilii z Kaczorowskich. Ojciec, oficer w austriackiej administracji wojskowej, po odzyskaniu niepodległości przez Polskę służył w stopniu porucznika w Powiatowej Komendzie Uzupełnień.

20 czerwca 1920 Ochrzczony w kościele parafialnym w Wadowicach przez ks. Franciszka Żaka.

Wrzesień 1924 Starszy brat Karola – Edmund opuszcza dom rodzinny udając się na studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

15 września 1926 Karol rozpoczyna naukę w szkole podstawowej.

13 kwietnia 1929 Umiera matka Karola, Emilia z Kaczorowskich Wojtyłowa.

Maj 1929 Przyjmuje pierwszą Komunię świętą.

Wrzesień 1930 Przechodzi do I Gimnazjum Męskiego im. Marcina Wadowity o profilu klasycznym.

5 grudnia 1932 Starszy brat Karola, Edmund Wojtyła, lekarz szpitala w Bielsku umiera w wieku 26 lat, po zarażeniu szkarlatyną od pacjentki.

Jesień 1934 Karol zaczyna występować w miejscowych przedstawieniach teatralnych.

Luty 1936 Rozpoczyna intensywną współpracę z polonistą, awangardowym reżyserem teatralnym Mieczysławem Kotlarczykiem, późniejszym twórcą Teatru Rapsodycznego.

6 maja 1938 Książe metropolita Adam Stefan Sapieha wizytuje gimnazjum im. Marcina Wadowity w Wadowicach.

Maj 1938 Karol przyjmuje sakrament bierzmowania.

14 maja 1938 Przystępuje do egzaminu dojrzałości. Na maturze zdaje: religię, język polski, język łaciński, język grecki. Ze wszystkich przedmiotów uzyskał oceny bardzo dobre.

Sierpień 1938 Wraz z ojcem przenosi się do Krakowa, gdzie rozpoczyna studia polonistyki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Wiosna 1939 Powstaje pierwszy tomik poezji Karola Wojtyły pt. „Psałterz Dawidów/Księga Słowiańska/”, znany również jako „Renesansowy psałterz”.

Lipiec 1939 Przechodzi szkolenie wojskowe w Społecznym Obozie Legii Akademickiej w Ożomili koło Sądowej Wiszni (dziś w granicach Ukrainy) niedaleko Przemyśla.

1 września 1939 Wybuch drugiej wojny światowej.

6 listopada 1939 184 profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego zostaje aresztowanych i wywiezionych do Sachsenhausen. Karol Wojtyła rozpoczyna konspiracyjne studia i działalność w podziemnym ruchu oporu. Bierze udział w przygotowaniach i wystawieniach nielegalnego teatru.

28 grudnia 1939 W liście do Mieczysława Kotlarczyka informuje przyjaciela o ukończeniu poematu dramatycznego „Dawid”.

Luty 1940 W salezjańskiej parafii na Dębnikach poznaje Jana Tyranowskiego, który wprowadza go do młodzieżowego Koła Żywego Różańca oraz w świat dzieł hiszpańskich mistyków, m.in. św. Jana od Krzyża.

Wiosna – lato 1940 Powstają dramaty „Hiob” oraz „Jeremiasz”.

Wrzesień 1940 Karol Wojtyła rozpoczyna pracę fizyczną jako robotnik w kamieniołomie na Zakrzówku a później fabryce sody kaustycznej Solvay, by uchronić się przed wyjazdem na przymusowe roboty do Niemiec.

18 lutego 1941 Umiera ojciec, Karol Wojtyła senior, pochowany 22 lutego na cmentarzu wojskowym na Rakowicach.

23 maja 1941 Gestapo aresztuje 11 księży salezjanów z Dębnik i działalność duszpasterska parafii spoczywa na przewodnikach duchowych Kół Żywego Różańca.

22 sierpnia 1941 Mieczysław Kotlarczyk zakłada Teatr Żywego Słowa zwany później Teatrem Rapsodycznym.

1 listopada 1941 Wojtyła gra rolę króla Bolesława Śmiałego w pierwszym konspiracyjnym przedstawieniu Teatru Rapsodycznego, „Królu-Duchu” Słowackiego. Następne premiery to „Hymny” Jana Kasprowicza, „Godzina” Stanisława Wyspiańskiego, wybór poezji C. K. Norwida „Portret artysty”, „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza, „Samuel Zborowski” Słowackiego.

Październik 1942 Wstępuje do konspiracyjnego Seminarium Duchownego w Krakowie i rozpoczyna studia filozoficzne kontynuując pracę w Solvayu.

19 lutego 1944 Potrącony przez niemiecką ciężarówkę przebywa dwa tygodnie w szpitalu.

6 sierpnia 1944 Abp Adam Stefan Sapieha przenosi seminarium do swojej rezydencji.

9 listopada 1944 Otrzymuje z rąk Księcia Metropolity tonsurę.

18 styczeń 1945 Kończy się niemiecka okupacja Krakowa i wkracza Armia Czerwona.

1 listopada 1946 Karol Wojtyła otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk kard. A. S. Sapiehy.

4 listopada 1946 Msza św. prymicyjna na Wawelu.

15 listopada 1946 Wyjeżdża do Rzymu na studia teologiczne.

Lato 1947 Podróżuje po Francji, Belgii i Holandii.

19 czerwca 1948 Obrona pracy doktorskiej pt. „Doctrina de fide apud S. Joannem de Cruce” na Papieskim Uniwersytecie Angelicum w Rzymie. Później powrót ze stu-diów do Polski.

28 lipca 1948 Wojtyła przybywa do Niegowici, pierwszej przydzielonej mu parafii.

16 grudnia 1948 Promocja doktorska na Uniwersytecie Jagiellońskim.

6 marca 1949 Karol Wojtyła publikuje w „Tygodniku Powszechnym” (nr 9/49) swój pierwszy artykuł o ruchu księży-robotników we Francji.

17 sierpnia 1949 Ksiądz Wojtyła zostaje przeniesiony do parafii św. Floriana w Krakowie w celu zorganizowania duszpasterstwa akademickiego, które z czasem przyjmuje również formę duszpasterstwa turystycznego. Nazywany przez swoich wychowanków „Wujkiem” organizuje liczne wyprawy górskie, piesze, rowerowe i narciarskie.

Zima 1950 Organizuje pierwszy w krakowskiej diecezji kurs przygotowujący narzeczonych do małżeństwa i kończy dramat „Brat naszego Boga”.

13 marca 1950 Inauguruje w kościele św. Floriana pierwsze rekolekcje dla studentów.

7 maja 1950 Ukazuje się cykl poetycki Wojtyły, „Pieśń o blasku wody”, opublikowany pod pseudonimem Andrzej Jawień w "Tygodniku Powszechnym" (nr 19/50).

4 maja 1951 Studencki "chórek" Wojtyły śpiewa po raz pierwszy gregoriańską Missa de Angelis.

23 lipca 1951 W wieku 84 lat umiera książę metropolita krakowski, kard. Adam Sapieha.

1 września 1951 Abp Eugeniusz Baziak udziela księdzu Wojtyle urlopu naukowego na przygotowanie rozprawy habilitacyjnej. Pozostając nadal duszpasterzem akademickim u św. Floriana odprawia Msze święte w kościele św. Katarzyny na krakowskim Kazimierzu, a mieszka przy ul. Kanoniczej 19.

23 sierpnia – 1 września 1953 Pierwsza wyprawa kajakowa „Środowiska” księdza Wojtyły.

Październik 1953 Rozpoczyna wykłady z etyki społecznej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

30 listopada – 3 grudnia 1953 Rada Wydziału Teologicznego UJ jednogłośnie przyjmuje przedstawioną przez ks. Wojtyłę rozprawę habilitacyjną pt. „Próba opracowania etyki chrześcijańskiej według systemu Maxa Schelera”.

Styczeń 1954 Zatwierdzenie habilitacji.

Październik 1954 Po zlikwidowaniu Wydziału Teologicznego na UJ prowadzi wykłady dla studentów trzech seminariów (krakowskiego, śląskiego i częstochowskiego). Ks. Wojtyła wykłada dla słuchaczy IV i V roku katolicką etykę społeczną.

12 października 1954 Ksiądz doktor habilitowany Karol Wojtyła zostaje zatrudniony na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim [KUL].

Rok akademicki 1954 - 1955 Prowadzi wykłady na Wydziale Filozoficznym z historii doktryn etycznych na temat "Akt i przeżycie etyczne" (analiza etyki filozoficznej Maxa Schelera, Immanuela Kanta i Tomasza z Akwinu).

19 listopada 1954 Turyście Karolowi Wojtyle zostaje przyznana Odznaka Turystyki Pieszej.

28 - 30 maja 1955 Uczestniczy w międzynarodowym spływie kajakowym na Dunajcu.

Rok akademicki 1955 - 1956 Wykłady Wojtyły na KUL-u "Dobro i wartość" (analiza etyki Platona, Arystotelesa, św. Augustyna, św. Tomasza z Akwinu, I. Kanta i M. Schelera).

5 - 10 marca 1956 Głosi u św. Floriana w Krakowie doroczne rekolekcje akademickie.

Rok akademicki 1956 - 1957 Wykłady Wojtyły na KUL-u na temat "Zagadnienia normy i szczęścia" (w konfrontacji z etyką filozoficzną Davida Hume'a i Jeremy Banthama).

1 grudnia 1956 Karol Wojtyła otrzymuje stały etat w katedrze etyki Katolickiego Uniwersy-tetu Lubelskiego i jest oficjalnie zastępca profesora oraz prowadzi semina-rium aspiranckie.

Rok akademicki 1957 - 1958 Wykłady Wojtyły koncentrują się wokół etyki seksualnej i są kontynuowane w roku akademickim 1958 -1959.

Listopad 1957 Poetycki cykl Wojtyły, „Kamieniołom”, opublikowany pod pseudonimem w "Znaku".

Styczeń – kwiecień 1958 Prowadzi w kościele Felicjanek serię konferencji duchowych dla środowiska lekarskiego w Krakowie. Równocześnie kontynuuje druk swojego Elementarza etycznego w „Tygodniku Powszechnym” gdzie pod pseudonimem Andrzej Jawień ukazuje się nowy cykl poezji Wojtyły „Profile Cynerejczyka”.

4 lipca 1958 Ks. Karol Wojtyła jest mianowany przez papieża Piusa XII biskupem po-mocniczym archidiecezji krakowskiej i zostaje najmłodszym członkiem Epi-skopatu Polski.

28 września 1958 Konsekracja biskupia Karola Wojtyły w katedrze na Wawelu.

25 stycznia 1959 Papież Jan XXIII zapowiada II Sobór Watykański.

30 grudnia 1959 Bp Wojtyła pisemnie przedstawia komisji przygotowującej Vaticanum Secundum tekst o kryzysie humanizmu.

1960 Wydawnictwo KUL publikuje książkę Karola Wojtyły „Miłość i odpowiedzialość”.

Grudzień 1960 Sztuka Wojtyły „Przed sklepem jubilera” opublikowana pod pseudonimem w "Znaku".

Rok akademicki 1960 - 1961 Ostatnie wykłady Wojtyły traktują o "Teorii i metodologii etyki".

16 czerwca 1962 Po śmierci abpa Eugeniusza Baziaka zostaje wikariuszem kapitulnym, czyli tymczasowym zarządcą archidiecezji krakowskiej.

11 października 1962 Sobór Watykański II zostaje otwarty.

7 listopada 1962 Bp Wojtyła wypowiada się na Soborze na temat reformy liturgicznej.

21 listopada 1962 Zabiera głos w czasie soborowej debaty o Objawieniu.

3 czerwca 1963 Umiera Jan XXIII, a 21 czerwca jego miejsce zajmuje papież Paweł VI.

Jesień 1963 Bp Wojtyła włącza się do soborowej debaty o Kościele jako ludzie Bożym.

Listopad 1963 Zostaje opublikowany w "Znaku" (nr 11/1963) obszerny poemat Wojtyły „Kościół: Pasterze i źródła”, poetycki zapis z I sesji Soboru.

5 - 15 grudnia 1963 Wojtyła udaje się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej wraz z kilkudziesięcioma innymi uczestnikami Soboru.

30 grudnia 1963 Papież Paweł VI mianuje Karola Wojtyłę arcybiskupem metropolitą krakowskim.

8 marca 1964 Ingres abpa Karola Wojtyły do archikatedry krakowskiej.

Marzec 1964 Pierwszy list pasterski abpa Wojtyły podkreśla odpowiedzialność świeckich.

Maj 1964 Esej abpa Wojtyły, „Rozważania o ojcostwie”, opublikowany pod pseudonimem w "Znaku".

25 września 1964 Na III sesji Soboru wypowiada się na temat wolności religijnej.

8 października 1964 Zabiera głos w soborowej debacie na temat powołania świeckich.

21 października 1964 Abp Wojtyła wypowiada się na temat dialogu Kościoła ze światem i konieczności uwzględnienia zróżnicowanej sytuacji wiernych w różnych krajach.

8 grudnia 1964 Wygłasza w kościele Mariackim jedno z wielu swoich sprawozdań dla mieszkańców Krakowa na temat Soboru.

Styczeń - kwiecień 1965 Abp Wojtyła pracuje w Ariccia i Rzymie w podkomisji przygotowującej soborowy dokument "O Kościele w świecie współczesnym".

Luty 1965 Abp Wojtyła pisze w "Tygodniku Powszechnym" artykuł: „Sobór a praca teologów”.

Kwiecień 1965 W następnym artykule w „Tygodniku Powszechnym” abp Wojtyła podkreśla konieczność spojrzenia na Sobór „od wewnątrz”.

7 maja 1965 Abp Wojtyła ustanawia doroczny archidiecezjalny Dzień Chorych.

Czerwiec 1965 Cykl poetycki abpa Wojtyły „Wędrówka do miejsc świętych”, opublikowany pod pseudonimem w „Znaku”.

22 września 1965 Abp Wojtyła wypowiada się na Soborze na temat odpowiedzialności wynikającej z wolności religijnej.

28 września 1965 Abp Wojtyła przemawia na Soborze na temat chrześcijańskiego rozumienia „świata” i o problemie współczesnego ateizmu.

18 listopada 1965 Orędzie biskupów polskich do biskupów niemieckich: „Przebaczamy i prosimy o przebaczenie”.

1966 Polska obchodzi milenium swojego chrześcijaństwa.

Kwiecień 1966 Milenijny poemat abpa Wojtyły „Wigilia wielkanocna 1966”, opublikowany pod pseudonimem w "Znaku".

26 czerwca 1967 Abp Karol Wojtyła zostaje kreowany kardynałem przez papieża Pawła VI.

31 sierpnia 1967 Komunistyczne władze polski zamykają Teatr Rapsodyczny.

14 października 1967 Kard. Wojtyła inauguruje prace ziemne pod budowę kościoła Arka Pana w Nowej Hucie.

Luty 1968 Komisja krakowskich teologów przedstawia papieżowi Pawłowi VI swoje me-morandum „Podstawy nauki Kościoła o zasadach życia małżeńskiego”.

1969 „Osoba i czyn” kard. Wojtyły zostaje wydana przez Polskie Towarzystwo Teologiczne.

Sierpień - wrzesień 1969 Kard. Wojtyła podróżuje po Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.

Jesień 1969 Kard. Wojtyła powołuje archidiecezjalny Instytut Teologii Rodziny.

11-28 października 1969 Kard. Wojtyła bierze udział w Synodzie Biskupów w Rzymie.

1969 Kard. Wojtyła pisze „U podstawy odnowy. Studium o realizacji Vaticanum II”.

16 - 17 grudnia 1970 Na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim toczy się dyskusja nad „Osobą i czynem” kard. Wojtyły.

30 września - 6 listopada 1971 Wojtyła uczestniczy w Synodzie Biskupów, poświęconym posłudze kapłań-skiej i sprawiedliwości w świecie.

24 grudnia 1971 Kard. Wojtyła odprawia swoją pierwszą pasterkę na otwartym powietrzu w Nowej Hucie-Mistrzejowicach.

8 maja 1972 Rozpoczyna się Synod Archidiecezji Krakowskiej.

16 sierpnia 1972 Kard. Wojtyła odprawia mszę świętą w obozowisku na Błyszczu, „górze Tabor” ruchu oazowego Żywego Kościoła.

Luty 1973 Wojtyła reprezentuje polski Kościół na Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym w Melbourne w Australii.

11 czerwca 1973 Kard. Wojtyła dokonuje w Krościenku aktu oddania Maryi Niepokalanej ruchuoazowego Żywego Kościoła. Jest to akt konstytutywny tego ruchu.

17 - 24 kwietnia 1974 Uczestniczy w międzynarodowym kongresie tomistycznym w Rzymie, Neapolu I Fossanova.

16 kwietnia 1974 Kard. Wojtyła rzuca wyzwanie czechosłowackim władzom komunistycznym, wygłaszając przemówienie na pogrzebie kard. Stefana Trochty w Litomier-zycach.

27 września - 26 października 1974 Pełni funkcję relatora na Synodzie Biskupów na temat ewangelizacji.

Maj 1975 Cykl poetycki kard. Wojtyły, „Rozważanie o śmierci”, opublikowany pod pseudonimem w „Znaku”.

7 - 13 marca 1976 Kard. Wojtyła głosi rekolekcje wielkopostne dla papieża Pawła VI i Kurii Rzymskiej.

23 lipca - 11 września 1976 Udaje się do Stanów Zjednoczonych na Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny w Filadelfii.

15 maja 1977 Kard. Wojtyła konsekruje kościół Arka Pana w Nowej Hucie.

30 września - 29 października 1977 Uczestniczy w Synodzie Biskupów poświęconym katechizacji.

25 maja 1978 Kard. Wojtyła broni podstawowych praw człowieka w obecności kilkudziesięciu tysięcy wiernych podczas dorocznej krakowskiej procesji Bożego Ciała.

6 sierpnia 1978 Paweł VI umiera w Castel Gandolfo i 12 sierpnia zostaje pochowany w Bazylice św. Piotra.

26 sierpnia 1978 Kolegium kardynalskie wybiera na papieża kard. Albino Lucianiego, który przybiera bezprecedensowe podwójne imię Jan Paweł I i odmawia włożenia tiary papieskiej podczas mszy inauguracyjnej 3 września.

28 września 1978 Kardynał Karol Wojtyła wraz z przyjaciółmi ze „Środowiska” świętuje dwudziestolecie biskupstwa.

28 - 29 września 1978 Tej nocy umiera Jan Paweł I.

30 września – 2 października 1978 Kard. Wojtyła pisze swój ostatni wiersz „Stanisław”.

8 października 1978 Wygłasza kazanie podczas mszy za Jana Pawła I w kościele św. Stanisława Bpa w Rzymie, podkreślając, iż miłość do Chrystusa to najważniejszy wymóg stawiany papieżowi.

13 października 1978 Najbliższy przyjaciel kard. Wojtyły w Rzymie, bp Andrzej Deskur, doznaje wylewu.

14 października 1978 Rozpoczyna się kolejne konklawe.

 

Copyright © Radia Watykańskiego

---